Bir yokmuş, bir varmış, ince uzun olmayan bir yolda giderken saçları tenime değen bir kıza rastlamışım; rastlamışım da kokusundan büyülenmişim dalgalanan karaların arasında. Ulu dağın karlarını kaplamış kara dalgalar. Gözleri varmış, kardan adamın kömür gözleri misali. Kömürler kor olmuş, yüreğime ulaşmış sıcağı. Isınan elimle tutuvermişim incecik parmaklarını, ince ayaklarına uzanmış bakışlarım. Bir ırmak oluvermiş duygularım, yüreğimden yüreğine akan. Denizde kavuşmuşuz birbirimize, Azmazların azmadığı bir denizde, yeşilin binbir rengi balkırken buz gibi sular içinde, dalıvermişiz dostluğun engin sonsuzluğuna. (Kuzguncuk, 24.11.2008)
